علی کوکبانی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی کوکبانی . [ ع َ ی ِ ک َ ک َ ] (اِخ ) ابن علی سوادی کوکبانی . فقیه یمانی و از زیدیه بود. و در سال ١٣١٦ هَ . ق . درگذشت . ٢٥ تألیف به وی نسبت داده اند که از آن جمله است : ١- رسائلی در مساحت و غیره . ٢- نجاةالعبد فی ارکان الاسلام الخمسة. ٣- نظم الازهار، در فقه . (از معجم المؤلفین از الاعلام زرکلی ج ٥ ص ١٣٠).
علی کوکبانی . [ ع َ ی ِ ک َ ک َ ] (اِخ ) ابن صلاح الدین بن علی بن صلاح الدین حسنی کوکبانی . ملقب به جمال الدین . مورخ بود و در حدود سال ١١٢٠ هَ .ق . متولد شد. و در ١٢١٩ هَ . ق . در صنعاء درگذشت . او راست : ١- اتحاف الخاصة بتصحیح الخلاصة. ٢- دررالاصداف . ٣- المختصر المستفاد من تاریخ العماد. ٤- منهج الکمال النفسی بمعرفة الکلام القدسی، که در یک مجلد بزرگ است و آن را به ترتیب حروف الفبا نگاشته است . (از معجم المؤلفین از ملحق البدرالطالع زبارة ص ١٦٥).