علی کیاهراسی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی کیاهراسی . [ ع َ ی ِ هََ رْ را ] (اِخ ) ابن محمدبن علی کیاهراسی طبرستانی شافعی . مکنی به ابوالحسن و ملقب به عمادالدین و مشهور به عماد طبری و عمادالدین طبری و عمادکیا و عمادالدین کیا. وی فقیه و اصولی و متکلم بود و در ذیقعده ٔ سال ٤٥٠ هَ . ق . متولد شد و در نیشابور نزد امام الحرمین تلمذ کرد سپس به بغداد رفت و درنظامیه به تدریس پرداخت . کیاهراسی از مصاحبان ابوحامد امام غزالی و مقرر درس او بود. و مدتی نیز در خدمت برکیارق بن ملکشاه سلجوقی سر میکرد و عهده دار امر قضاء آن دولت بود. و سرانجام در محرم سال ٥٠٤ هَ . ق .در بغداد درگذشت و در تربت ابواسحاق شیرازی دفن گردید. او راست : ١- أحکام القرآن . ٢- التعلیق فی اصول الفقه . ٣- شفاءالمسترشدین فی مباحث المجتهدین . ٤- لوامع الدلائل فی زوایا المسائل . ٥- نقد مفردات الامام احمد. (از معجم المؤلفین ) (ریحانة الادب ج ٣ ص ٣٩٨).