عمادالدین طبری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عمادالدین طبری . [ ع ِ دُدْ دی ن ِ طَ ب َ ] (اِخ ) علی بن محمدبن علی کیاهراسی طبرستانی شافعی، مکنی به ابوالحسن و ملقب به عمادالدین و مشهور به عماد طبری و عماد کیا. از فقهای نیمه ٔ دوم قرن پنجم هَ . ق . رجوع به علی کیاهراسی شود.
عمادالدین طبری . [ ع ِ دُدْ دی ن ِ طَ ب َ ] (اِخ ) محمدبن علی بن محمدبن علی طبری آملی، مکنی به ابوجعفر وملقب به عمادالدین . وی از علمای شیعه ٔ اواسط قرن ششم هَ . ق . و از تلامذه ٔ شیخ ابوعلی بن شیخ طوسی بود. وشاذان بن جبرئیل و قطب راوندی (متوفی در ٥٧٣ هَ . ق .) از وی روایت کنند. او در سال ٥٦٠ هَ . ق . از بعضی مشایخ خود اجازه داشته است . او راست : ١ - بشارةالمصطفی لشیعة المرتضی . ٢ - الزهد و التقوی . ٣ - الفرج فی الاوقات والمخرج بالبینات . (از ریحانة الادب ج ٣ ص ١٢٩ از روضات الجنات ص ٤٩١. و مستدرک الوسائل ص ٤٧٦).
عمادالدین طبری . [ ع ِ دُدْ دی ن ِ طَ ب َ ] (اِخ ) حسن بن علی بن محمدبن علی بن محمدبن حسن طبری (یا طبرسی ) مازندرانی، ملقب به عمادالدین و مشهور به عماد طبری و عماد طبرسی . از فقهای بزرگ امامیه و معاصر محقق حلی و خواجه نصیر طوسی بود. وی در سال ٦٩٨ هَ . ق . حیات داشت . او راست : ١ - احوال السقیفة یا کامل السقیفة. ٢ - الاربعون حدیثا فی فضائل امیرالمؤمنین (ع ) و اثبات امامته . این کتاب چون به نام بهاءالدین محمد جوینی (صاحب دیوان ) نوشته شده است آن رابه نام «اربعین بهائی » نیز می نامند. کتاب فوق نیز به همین جهت به «کامل بهائی » شهرت دارد. ٣ - اسرارالائمة، یا اسرارالامامة، که در سال ٦٩٨ هَ . ق . تألیف شده است . ٤ - بضاعةالفردوس . ٥ - تحفةالابرار، به پارسی، در اصول دین . ٦ - جوامع الدلائل و الاصول فی امامة آل الرسول . ٧ - العمدة فی اصول الدین و فروعه الفرضیة و النقلیة. ٨ - عیون المحاسن . ٩ - الکفایة فی الامامة.١٠ - معارف الحقائق . ١١ - مناقب الطاهرین فی فضائل اهل البیت المعصومین . ١٢ - المنهج فی فقه العبادات و الادعیة و الاَّداب الدینیة. ١٣ - النقض علی معالم فخرالدین الرازی . ١٤ - نهج الفرقان الی هدایةالایمان . (از ریحانة الادب ج ٣ ص ١٢٧ از روضات الجنات ص ١٦٩ و الذریعة). و نیز رجوع به حسن طبری (ابن علی بن ...) شود.