عمادالدین کاتب

عمادالدین کاتب . [ ع ِ دُدْ دی ن ِ ت ِ ] (اِخ ) محمدبن صفی الدین ابی الفرج محمدبن نفیس الدین ابی الرجاء حامدبن محمدبن عبداﷲبن علی بن محمود اصفهانی، مکنی به ابوعبداﷲ و ملقب به عمادالدین و کاتب، و معروف به کاتب اصفهانی و عماد کاتب و ابن اخی العزیز. فقیه شافعی مذهب قرن ششم هَ . ق . رجوع به کاتب اصفهانی و مآخذ ذیل که در ریحانة الادب ذکر شده است شود: معجم الادباء ج ١٩ ص ١١. تاریخ ابن خلکان ج ٢ ص ١٨٨. قاموس الاعلام ج ٥ ص ٣٢٠٤. کشف الظنون . الاعلام زرکلی چ ٢ ج ٧ ص ٢٥٣. وفیات الاعیان ج ٢ ص ٧٤. الاعلام بتاریخ الاسلام . مرآةالزمان ج ٨ ص ٥٠٤. الطبقات الکبرای سبکی ج ٤ ص ٩٧. الوافی صفدی ج ١ ص ١٣٣. المختصر ابی الفداء ج ٣ ص ١٠٠. کتاب الروضتین ج ١ ص ١٤٠ و ج ٢ ص ٢٤٤. الدراس نعیمی ج ١ ص ٤٠٨. المختصر المحتاج الیه ص ١٢٢. مفتاح السعاده ٔ طاش کبری ج ١ ص ٢١٤. آداب اللغة العربیة ج ٣ ص ٦١. معجم المؤلفین ج ١١ ص ٢٠٤. الجامع المختصر ابن ساعی ج ٩ ص ٦١. البدایه ٔ ابن کثیر ج ١٣ ص ٣٠. مرآة الجنان یافعی ج ٣ ص ٤٩٢. شذرات الذهب ابن عماد ج ٤ ص ٣٣٢. ایضاح المکنون بغدادی ج ٢ ص ٩٢.