عمر امینی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عمر امینی . [ ع ُ م َ رِ اَ ] (اِخ ) ابن محمدبن منصور امینی، مکنی به ابوحفص و ملقب به عزالدین و مشهور به ابن حاجب . محدث و جغرافیدان قرن هفتم هجری . وی بسال ٥٩٣ هَ .ق . دردمشق تولد یافت و در طلب حدیث سفرهای بسیار کرد و بسال ٦٣٠ هَ .ق . در دمشق درگذشت . او را معجماتی درباره ٔ شهرها و استادان خود میباشد. (از الاعلام زرکلی از شذرات الذهب ج ٥ ص ١٣٨، و التکملة لوفیات النقلة).