عمر بغدادی

عمر بغدادی . [ ع ُ م َ رِ ب َ ] (اِخ ) ابن ابراهیم . رجوع به عمر کوفی شود.

عمر بغدادی . [ ع ُ م َ رِ ب َ ] (اِخ ) ابن احمدبن عثمان بن احمدبن محمدبن ایوب بغدادی، مکنی به ابوحفص و مشهور به ابن شاهین . محدث، حافظ، مورخ، واعظ و مفسر بود. وی در صفر سال ٢٩٧ هَ .ق . متولد شد و در ذیحجه ٔ سال ٣٨٥هَ .ق . در بغداد درگذشت و در مقبره ٔ باب الحرب دفن شد. تألیفات او را تا ٣٣٠ کتاب ذکر کرده اند که از جمله ٔ آنها است : ١- التاریخ . ٢- التفسیر الکبیر. ٣- الزهد. ٤- المسند. (از معجم المؤلفین و الاعلام زرکلی ).رجوع به مآخذ ذیل شود: تاریخ بغداد ج ١١ ص ٢٦٥، لسان المیزان ج ٤ ص ٢٨٣، المنتظم ج ٧ ص ١٨٢، تذکرةالحفاظج ٣ ص ١٨٣، طبقات القراء ج ١ ص ٥٨٨، النجوم الزاهرة ج ٤ ص ٣٨٥، شذرات الذهب ج ٣ ص ١٧٧، مختصر دول الاسلام ج ١ ص ١٨٢، مرآةالجنان ج ٢ ص ٤٢٦، کشف الظنون ص ١٣٩٤ و سایر صفحات و ایضاح المکنون ج ١ ص ٣٠٢ و ج ٢ ص ٤٨١.