عمیتة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عمیتة. [ ع َ ت َ ] (ع اِ) یک نواله از پشم و صوف حلقه کرده . (منتهی الارب ). یک قطعه از پشم حلقه شده که در دست گیرند تا آن را بریسند. (از اقرب الموارد). ج، اَعْمِتة، عُمُت، عَمیت (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد)، عَمائت . (اقرب الموارد).