عمیریة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عمیریة. [ ع ُ م َ ری ی َ ] (اِخ ) نام فرقه ای است از غلاة و از فروع خطابیة، اصحاب عمیربن بیان عِجلی و از حیث عقاید شبیه به فرقه ٔ بزیغیة بوده اند، ولی به مرگ خود عقیده داشتند و مثل یعمریة امام جعفر صادق (ع ) را خدا میدانستند. (از خاندان نوبختی تألیف عباس اقبال ص ٢٦٠). رجوع به مقالات اشعری ص ٢١، شهرستانی ص ١٣٧، الفرق ص ٢٣٦ و خطط ج ٤ ص ١٧٤ شود.