عنبج
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عنبج . [ عُم ْ ب ُ ] (ع ص ) گول و نرم فروهشته گوشت . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء). احمق و نرم . (از اقرب الموارد). ◄ گران جسم . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ثقیل . (از اقرب الموارد). عُنبوج . رجوع به عنبوج شود.