عوط

عوط. [ ع َ ] (ع مص ) دراز گردیدن گردن و عنق . (از اقرب الموارد) (از ناظم الاطباء). ◄ باردار نگشتن زن و ناقه، مدت سالها، بی آنکه نازا باشد. (از اقرب الموارد) (از ناظم الاطباء). عَیط. عیاط. رجوع به عیط و عیاط شود. ◄ بار گرفتن ناقه سال نخست . (آنندراج ).

عوط. (ع اِ) ج ِ عائط. (اقرب الموارد) (منتهی الارب ). رجوع به عائط شود.