عَفو

قُلِ الْعَفْوَ کَذلِک «عَفو» در اصل ـ به گفته «راغب» در «مفردات» ـ به معناى قصد بر گرفتن چیزى است، یا به معناى چیزى که بر گرفتن آن آسان است. و نیز «عَفْو» در لغت به معناى محو کردن آثار چیزى است، و غالباً به معناى محو آثار گناه مى آید، که هم شامل آثار طبیعى آن مى شود، و هم شامل مجازات آن. و به معناى صرف نظر از مجازات نیز هست.(13)