عَفَوا

حَتّى عَفَوْا وَ قالُوا «عَفَوا» از مادّه «عفْو» گاهى به معناى کثرت و زیادى آمده. گاهى به معناى ترک کردن و اعراض نمودن. گاهى نیز به معناى آثار چیزى را محو کردن، ولى بعید نیست، ریشه همه آنها همان ترک کردن بوده باشد، منتها، گاهى چیزى را به حال خود رها مى کنند تا ریشه بدواند و توالد و تناسل کند و افزایش یابد; و گاهى رها مى کنند تا تدریجاً محو و نابود گردد، از این جهت به معناى افزایش و یا نابودى نیز آمده است.(15)