عیشی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عیشی . (ص نسبی ) منسوب است به عیش، و آن نام بطونی چند از قبایل عرب است . رجوع به اللباب فی تهذیب الانساب شود.
عیشی . [ ع َ ] (ص نسبی ) منسوب است به عائشة. و ابوعبدالرحمان عبیداﷲبن عمربن حفص بن عمربن موسی بن عبیداﷲبن معمر تیمی عیشی محدث بدین نسبت شهرت دارد، چون از فرزندان عائشه بنت طلحةبن عبیداﷲ بوده است . او بسال ٢٢٨ هَ . ق .درگذشت . ◄ منسوب است به بنی عائش بن مالک بن تیم اﷲبن ثعلبةبن عکابةبن صعب بن علی بن بکربن وائل، که ساکن بصره بودند. و محمدبن بکاربن الریان عیشی محدث بدانها منسوب است . (از اللباب فی تهذیب الانساب ).