غاغا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غاغا. (اِ) شیرینی در زبان کودکانی که تازه به سخن آغاز می کنند.
غاغا. (ع مص ) آوا برآوردن گرگ . (دزی ج ٢ ص ١٩٨).
غاغا. (اِخ ) نام وادیی بوده است بشام که امروز آن را وادی جهنم نامند و حجر غاغاطیس منسوب بدانجاست . ◄ نام نهری به ناحیت لوقیا.