غبار برانگیختن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غبار برانگیختن . [ غ ُ ب َ اَ ت َ ] (مص مرکب ) گرد برآوردن در هوا. تاریکی ایجاد کردن : کجا نوری پدیدآید هم آنجا ز بدفعلی برانگیزد غباری . ناصرخسرو. و رجوع به غبارانگیز شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غبار برانگیختن . [ غ ُ ب َ اَ ت َ ] (مص مرکب ) گرد برآوردن در هوا. تاریکی ایجاد کردن : کجا نوری پدیدآید هم آنجا ز بدفعلی برانگیزد غباری . ناصرخسرو. و رجوع به غبارانگیز شود.