غبار دل

غبار دل . [ غ ُ رِ دِ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) غبار خاطر. مجازاً بمعنی آزردگی دل : بر دل پاکش غباری بیگناه از من چراست دیو بی انصاف بر تخت سلیمان چون نشست . خاقانی . مرا در دل ز خسرو صد غبار است ز شاهی بگذر آن دیگر شمار است . نظامی .