غبار شستن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غبار شستن . [ غ ُ ش ُ ت َ ] (مص مرکب ) و غبار فروشستن . گرد بر طرف کردن و زدودن . ◄ مجازاً تیرگی و افسردگی از دل بیرون راندن : چو دستت دهد مغز دشمن برآر که فرصت فروشوید از دل غبار. سعدی . که میشوید غبار کلفت از دل عندلیبان را در آن گلشن که گل از خون خود رخسار میشوید. صائب .