غرابیب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غرابیب . [ غ َ ] (ع اِ) ج ِ غِربیب . (اقرب الموارد) (ترجمان علامه ٔ جرجانی تهذیب عادل ) : و من الجبال جدد بیض و حمر مختلف الوانها و غرابیب سود. (قرآن ٢٧/٣٥). در ترکیب غرابیب سود (به معنی سیاه تند) سود بدل از غرابیب است نه تأکید، زیرا تأکید الوان مقدم نمی شود. (اقرب الموارد). رجوع به غربیب شود.