غرامت کشیدن

(~. کِ دَ) [ ع - فا. ] (مص ل.) به عهده گرفتن غرامت.<br>

(~. کِ دَ) [ ع - فا. ] (مص ل.) به عهده گرفتن غرامت.

غرامت کشیدن . [ غ َ م َ ک َ / ک ِ دَ ] (مص مرکب ) به عهده گرفتن غرامت . تاوان کشیدن : کاش که در قیامتش بار دگر بدیدمی کآنچه بود گناه او من بکشم غرامتش . سعدی (طیبات ). چندانکه ملامت دیدی و غرامت کشیدی ترک تصابی نکردی . (گلستان سعدی ). آنکه ز بیگنه کشی نیست دمی ندامتش بیگنهی که او کشد من بکشم غرامتش . کمال خجندی (از آنندراج ).