غربتی لاهوری

غربتی لاهوری . [ غ ُ ب َ ی ِ ] (اِخ ) نام شریفش ابوالمعالی، از نواحی شهر مذکور (لاهور) بود و در آنجا به ذوق و حال شهرت داشت و عاشقی دردمند و سالکی پایه بلندبود این دو بیت ازوست : آنچه ما زآن جان و جانان دیده و دانسته ایم بهر گفتن نیست بهر دیدن و دانستن است . مقیم کوی فنا بودنم از آن هوس است که با توشرکت من در وجود بی ادبی است . (ریاض العارفین ص ١١٩).