غرس الدین

غرس الدین . [ غ َ سُدْ دی ] (اِخ ) الظاهری (١٤١٠- ١٤٦٧ م .). حاکم اسکندریه و امیر حج بود (١٤٣٦). به امارت کرک و صفد رسید. کتاب «زبدة کشف الممالک و بیان الطریق و المسالک » از اوست . (از اعلام المنجد).

غرس الدین . [ غ َ سُدْ دی ] (اِخ ) حلبی . احمدبن ابراهیم حلبی . متوفی به سال ٩٨١ هَ .ق . او راست : کتاب فرائض غرس الدین و شرح آن . (کشف الظنون ذیل فرائض ) و نیز تعلیقه ای بر تفسیر بیضاوی و کتاب فی علم الزایرجة. رجوع به احمدبن ابراهیم شود.

غرس الدین . [ غ َ سُدْ دی ] (اِخ ) شیخ غرس الدین ابراهیم بن شهاب الدین بن الشیخ احمد النقیب . او راست : رساله ٔ الربع المجیب که مشتمل بر مقدمه و بیست باب که آغاز آن الحمدﷲ رب العالمین الخ است . (کشف الظنون چ استامبول ١٩٤١م . ج ١ ستون ٨٦٧).