غرش افکنده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غرش افکنده . [ غ ُرْ رِ اَ ک َ دَ / دِ ] (ن مف مرکب ) غرش کرده . غریده . آواز مهیب درآورده . رجوع به غرش شود : آه صبح است مگر نحل که بر شه ره غار غرش افکنده و عریان به خراسان یابم . خاقانی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غرش افکنده . [ غ ُرْ رِ اَ ک َ دَ / دِ ] (ن مف مرکب ) غرش کرده . غریده . آواز مهیب درآورده . رجوع به غرش شود : آه صبح است مگر نحل که بر شه ره غار غرش افکنده و عریان به خراسان یابم . خاقانی .