غرشا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غرشا. [ غ َ ] (اِ) قهر و غضب . (آنندراج ). تندی و غضب و تهور. غرش . غرشی : به لطف طبع باید لطف گفتار مکن غرشا دل کس را میازار (!). ؟ (از فرهنگ شعوری ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غرشا. [ غ َ ] (اِ) قهر و غضب . (آنندراج ). تندی و غضب و تهور. غرش . غرشی : به لطف طبع باید لطف گفتار مکن غرشا دل کس را میازار (!). ؟ (از فرهنگ شعوری ).