غرشنه

غرشنه . [ غ ُ رِ ن َ / ن ِ ](اِ) گیاهی باشد که آن را به وقت تری و تازگی خورند، و چون خشک شود دست بدان شویند و به عربی اذخر (کوم ) گویند. (برهان قاطع) (آنندراج ). گیاهی بود که آن را خورند و دست نیز بشویند. (اوبهی ) (از جهانگیری ).