غریب الفقه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غریب الفقه . [ غ َ بُل ْ ف ِق ْه ْ ] (ع اِ مرکب ) الفاظ و اصطلاحات فقهی که دشوار است و محتاج تفسیر و شرح می باشد. صاحب کشف الظنون گوید: غریب الفقه کتابی است که ابومنصور محمدبن احمد ازهری لغوی، متوفی به سال ٣٧٠ هَ . ق . آن را تألیف کرده و در آن الفاظی را که فقها استعمال کنند گرد آورده است . این کتاب مأخذ مهمی در تفسیر لغات دشوار فقهی است . از کتابهای دیگر در این باب «المغرب » از حنفیه و «المصباح المنیر» از شافعیه است .