غشن

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

غشن .[ غ َ ] (ع مص ) به چوب دستی و شمشیر زدن . (منتهی الارب ) (آنندراج ). زدن به عصا و شمشیر. (اقرب الموارد).