غشیدی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غشیدی . [ غ َ ] (اِخ ) منسوب به غشید که قریه ای در بخاراست . به صورت غشیتی نیز شنیده شده است . معلوم نیست که همان غشیدی است یا جز از آن است . (از انساب سمعانی ورق ٤٠٩ الف ).
غشیدی .[ غ َ ] (اِخ ) محمودبن یونس بن مکرم غشیدی بخارایی . او از ابوطاهر اسباطبن یسع و دیگران روایت کند و پسرش ابوبکر و محمدبن محمود وزان از او روایت کنند. رجوع به انساب سمعانی ورق ٤٠٩ الف و معجم البلدان شود.