غلغل کنان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غلغل کنان . [ غ ُ غ ُ ک ُ ] (نف مرکب، ق مرکب ) شور و غوغاکنان . در حال آواز برآوردن و فریاد کردن . هیاهوکنان : همیگفت غلغل کنان از فرح فمن دق باب الکریم انفتح . سعدی (بوستان ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غلغل کنان . [ غ ُ غ ُ ک ُ ] (نف مرکب، ق مرکب ) شور و غوغاکنان . در حال آواز برآوردن و فریاد کردن . هیاهوکنان : همیگفت غلغل کنان از فرح فمن دق باب الکریم انفتح . سعدی (بوستان ).