غلغلاج
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(غُ غُ) (اِ.) چیزی را به زور و قوت تمام بر هوا انداختن.<br>
فرهنگ فارسی معین
(غُ غُ) (اِ.) چیزی را به زور و قوت تمام بر هوا انداختن.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غلغلاج . [ غ ُ غ َ ] (اِ) چیزی را به زور و قوت هرچه تمامتر بر هوا انداختن . (از برهان قاطع) (آنندراج ). با «غلغلیچ » و «غلغلیچه » مقایسه شود.