غلغله افکندن

غلغله افکندن . [ غ ُغ ُ ل َ / ل ِ اَ ک َ دَ ] (مص مرکب ) یا غلغله فکندن، شور و غوغا افکندن . فریاد و هایهوی برآوردن . غریو کردن . بانگ و آواز برآوردن . غلغله انداختن : خیمه ازین دائره بیرون فکن غلغله در عالم بی چون فکن . امیرخسرو (از آنندراج ). رجوع به غلغله انداختن و غلغل افکندن و غلغل انداختن شود.