غماری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غماری . [ غ ُ ] (اِخ ) محمدبن محمدبن علی بن عبدالرزاق غماری . ملقب به شمس الدین . او از ابوحیان و دیگران دانش فراگرفت و از یافعی و شیخ خلیل مالکی حدیث شنید. در لغت و ادب عرب بخصوص در علم نحو تبحر داشت . تولد وی به سال ٧٢٠ هَ . ق . بود و بسال ٨٠٢ درگذشت . (از حسن المحاضرة فی اخبار مصر و القاهرة ص ٢٤٨).