غمة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غمة. [ غ َم ْ م َ ] (ع ص ) لیلة غمة؛ شب سخت گرم . (منتهی الارب ) (آنندراج ). شب گرم یا غم انگیز. (از اقرب الموارد).
غمة. [ غ ُم ْ م َ ] (ع اِ) اندوه . (ترجمان علامه ٔ جرجانی ) (منتهی الارب ) (آنندراج ) (مهذب الاسماء). غم . کربة. حزن . ◄ هر آنچه چیزی را بپوشاند. (از اقرب الموارد). ◄ تک مشک روغن و تک دریا وجز آن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد). ◄ حیرت و شبهه . هو فی غمة؛ ای حیرة و شبهة و لبس . ج، غُمَم . (اقرب الموارد). ◄ امر غمة؛ کار مشتبه و پوشیده که موجب اندوه باشد. منه قوله تعالی : ثم لایکن امرکم علیکم غمة. (قرآن ٧١/١٠). یقال : صمنا للغمة؛ یعنی جهت اشتباه روزه داشتیم . (منتهی الارب ) (آنندراج ). ◄ ظرفی که در آن غذا بپزند: و لایخرج الرؤوس من الغمة حتی ینتهی نضجها. (معالم القربة فی احکام الحسبة ص ١٠٦).