غمزدا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غمزدا. [ غ َ زِ / زُ ] (نف مرکب ) غمزدای . زداینده ٔ غم . آنکه یا آنچه غم را ببرد. تسلیت دهنده : درّ بار و مشک ریز و نوش طبع و زهرفعل جانفروز و دلگشا و غمزدا و لهوتن . منوچهری . غم دین زداید غم دنیی از تو که بهتر ز غم غم زدایی نیابی . خاقانی . یاد تو روح پرور و لطف تو دلفریب نام تو غمزدا و کلام تو دلربا. سعدی . رجوع به غمزدای شود.