غمناکی

غمناکی . [ غ َ ] (حامص مرکب ) غمگین بودن . غمناک و اندوهگین بودن : شد درین خشت خانه ٔ خاکی خشت نمناک شد ز غمناکی . نظامی . دید کین خیلخانه ٔ خاکی نارد الا غبار غمناکی . نظامی . خاک زر شد هیأت خاکی نماند غم فرح شد خار غمناکی نماند. مولوی . کتبت قصة شوقی و مدمعی باکی بیا که بی تو بجان آمدم ز غمناکی . حافظ. ◄ (ص نسبی ) منسوب به غمناک . شخص اندوهگین : چون گریزانی ز ناله ٔ خاکیان غم چه ریزی بر دل غمناکیان . مولوی (مثنوی ).