غمگین بودن

غمگین بودن . [ غ َ دَ ] (مص مرکب ) غمناک بودن . اندوهگین بودن : مباش غمگین یک لفظ یاد گیر لطیف شگفت و کوته لیکن قوی و بابنیاد. کسائی . ور از من بدآگاهی آرد کسی مباش اندرین کار غمگین بسی . فردوسی . وز آن پس فرستاد نزد پلاش که از مرگ پیروز غمگین مباش . فردوسی . غم آن کسی خوردن آیین بود که او بر غمت نیز غمگین بود. اسدی (گرشاسب نامه ). با نور ماه شب نبود تاری با علم حق دل نبود غمگین . ناصرخسرو. نیی آگه که گر غمگین نبودی نبایستیت هرگز غمگساری . ناصرخسرو. ز بهر آنچه کآید با توگر غمگین بوی شاید ز بهر آنچه کایدر ماند خواهد چون بوی مغتم . ناصرخسرو.