غمین گشتن

غمین گشتن . [ غ َ گ َ ت َ ] (مص مرکب ) غمناک شدن . اندوهگین شدن . غمگین گشتن : غمین گشت رستم ببازید چنگ گرفت آن سر و یال جنگی پلنگ . فردوسی . بدانست سرخه که پایاب اوی ندارد غمین گشت و پیچید روی . فردوسی . دو هفته همی گشت با یوز و باز غمین گشت از رنج و راه دراز. فردوسی .