غنمة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غنمة. [ غ َ م َ ] (اِخ ) ابن عدی بن عبدمناف بن کنانةبن جمهمةبن عدی بن ربعه . این نام مصحف عنمة به عین مهمله است و صحیح عنمه است . رجوع به الاصابة ج ٣ ص ٢٠٠ شود.
غنمة. [ غ َ م َ ] (اِخ ) ابن ثعلبةبن تیم اﷲ. از اجداد عمروبن عداء شاعر بود. (از منتهی الارب ) (تاج العروس ).
غنمة. [ غ َ ن َ م َ ] (ع اِ) میش . (دزی ج ٢ ص ٢٢٩).