غنچه بستن

غنچه بستن . [ غ ُ چ َ / چ ِ ب َ ت َ ] (مص مرکب ) کنایه از غنچه آفریدن . (آنندراج ). آفریدن و ایجاد غنچه : جان فدای دهنت باد که در باغ وجود چمن آرای جهان خوشتر ازین غنچه نبست . حافظ (از آنندراج ). به تکلیف بهاران شاخسارم غنچه می بندد اگر در دست من میبود اول بار میبستم . صائب تبریزی (از بهار عجم ).