غنچه نشستن

غنچه نشستن . [ غ ُ چ َ / چ ِ ن ِ ش َ ت َ ] (مص مرکب ) غنچه خسپیدن . نشستن در حال فراهم کردن دست و پای خود، و این هنگام تأمل و تفکر باشد : فصل گل میگذرد بی قدح و جام مباش غنچه منشین گره خاطر ایام مباش . صائب (از بهار عجم ) (آنندراج ). رجوع به غنچه خسپیدن شود.