غنیمت دانستن

غنیمت دانستن . [ غ َ م َ ن ِ ت َ ] (مص مرکب ) غنیمت شمردن . اغتنام . مغتنم شمردن . فرصت شمردن . رجوع به غنیمت شود : صاحباعمر عزیز است غنیمت دانش گوی خیری که توانی ببر از میدانش . سعدی (غزلیات ). غنیمت دان چو میدانی که هر روز ز عمر مانده روزی میشود کم . سعدی (بدایع). هر که را با دوستانی عیش می افتد زمانی گو غنیمت دان که نادر در کمند افتد شکاری . سعدی (خواتیم ). شب صحبت غنیمت دان و داد خوشدلی بستان که مهتابی دل افروز است و طرف لاله زاری خوش . حافظ. غنیمت دان و می خور در گلستان که گل تا هفته ٔ دیگر نباشد. حافظ. شب صحبت غنیمت دان که بعد از روزگار ما بسی گردش کند گردون بسی لیل و نهار آرد. حافظ. - امثال : غنیمت دان دمی تا یکدمت هست . ؟ (امثال و حکم دهخدا).