غنی
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(غِ نا) [ ع. ] ۱- (مص ل.) توانگر شدن. ۲- (اِمص.) بی نیازی، توانگری.
(غَ) [ ع. ] (ص.) ۱- توانگر. ۲- بی نیاز.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(غِ نا) [ ع. ] ۱- (مص ل.) توانگر شدن. ۲- (اِمص.) بی نیازی، توانگری.
(غَ) [ ع. ] (ص.) ۱- توانگر. ۲- بی نیاز.