غوطه گاه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غوطه گاه . [ طَ / طِ ] (اِ مرکب ) جای غوص و فرورفتن در آب . (ناظم الاطباء). جای غوطه خوردن .جای فرورفتن . رجوع به غوطه و غوته شود : کشید از غوطه گاه اژدهاتیغ چو برق ناف سوز از سینه ٔ میغ. حکیم زلالی (از آنندراج ).