غینا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غینا. [ غ َ ] (اِخ ) قله ای است در بالای کوه ثبیر که مشرف بر مکه است . باهلی گوید: غینا ثبیر، قله ٔ ثبیر است و آن را غینا (بی همزه ) مینامند و آن سنگی قبه وار است . (از معجم البلدان ). قله ٔ کوه ثبیر از اثبره ٔ هفتگانه که عبارتند از:ثبیر غینا، ثبیر الاحدب، ثبیر الاعرج، ثبیر الزنج، ثبیر الخضراء، ثبیر النصع و ثبیر الاثبره . (از تاج العروس ) (اقرب الموارد). ابوجندب هذلی گوید : لقد علمت هذیل ان جاری لدی اطراف غینا من ثبیر احض فلا اجیر و من اجره فلیس کمن یدلی بالغرور. (از معجم البلدان ). رجوع به تاج العروس ج ٩ ص ٢٩٧ شود.