فارج

فارج . [ رِ ] (ع ص ) شتر ماده ای که پس از زادن، دشمن و مکروه دارد گشن را. ◄ کمان دور زه . (منتهی الارب ). کمانی که از وتر خود دور باشد. ◄ دورکننده ٔ اندوه . (اقرب الموارد). شادان .