فتفته
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فتفتة. [ ف َ ف َ ت َ ] (ع مص ) سیر ناخوردن شتر آب را. (منتهی الارب ).
فتفته . [ ف ِ ف ِ ت َ / ت ِ ] (اِ) نجوایی سریع و طویل برای فریبی یا ایجاد فتنه ای . (یادداشت بخط مؤلف ). فت فت کردن . رجوع به فت فت کردن شود.