فتنه گر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فتنه گر. [ ف ِ ن َ / ن ِ گ َ ] (ص مرکب ) آنکه ایجاد فتنه کند. فتنه جو. فتنه انگیز : چون ز فتنه گران تهی شدجای پیش خود فتنه را نشاند ز پای . نظامی . رجوع به فتنه انگیز شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فتنه گر. [ ف ِ ن َ / ن ِ گ َ ] (ص مرکب ) آنکه ایجاد فتنه کند. فتنه جو. فتنه انگیز : چون ز فتنه گران تهی شدجای پیش خود فتنه را نشاند ز پای . نظامی . رجوع به فتنه انگیز شود.