فتنه نشان

فتنه نشان . [ ف ِن َ / ن ِ ن ِ ] (نف مرکب ) آنکه باعث خفتن فتنه و برقراری آرامش گردد. آنکه فتنه را فرونشاند : خشمت اندر سوز خصم و نهیت اندر شر خلق فتنه ٔ آتش کش است و آتش فتنه نشان . فرخی . شاد باش ای مطاع فتنه نشان ای ز امن تو خفته فتنه، ستان . ابوالفرج رونی . «فتنه » بنشست و برگشاد زبان گفت، ای شهریار فتنه نشان . نظامی . رجوع به فتنه شود.