فتون

فتون . [ ف ُ ] (ع مص ) آزمودن چیزی را. (منتهی الارب ). فتنة. رجوع به فتنة شود. ◄ به شگفت آوردن کسی را. (اقرب الموارد) (منتهی الارب ). رجوع به فتنة شود. ◄ در فتنه افکندن کسی را. ◄ در فتنه افتادن . (منتهی الارب ). ◄ خواهش زنا کردن با زن . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). ◄ بی عقل و مال گردیدن . (منتهی الارب ). ◄ ربودن زن دل کسی را. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). ◄ عذاب کردن کسی را. (منتهی الارب ). ◄ بسوی خود کشاندن مال مردم را. (اقرب الموارد). رجوع به فتنة شود.

فتون . [ ف ِ] (ع اِ) ج ِ فِتَة. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).