فدور

فدور. [ ف َ ] (ع اِ) بز کوهی کلان سال، یا عام است . ج، فُدْر، فُدُر. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).

فدور. [ ف ُ ] (ع اِ) ج ِ فَدَر. ◄ ج ِ فادر. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).

فدور. [ ف ُ ] (ع مص ) سست گشتن از گشنی وبازایستادن . (منتهی الارب ). ◄ سرد گشتن گوشت پخته . (اقرب الموارد). ◄ بالا رفتن بزکوهی از کوه . (اقرب الموارد). رجوع به فَدْر شود.