فدوکس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فدوکس . [ ف َ دَ ک َ ] (ع اِ) شیر بیشه . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). ◄ (ص ) مرد درشت اندام . (منتهی الارب ). مرد سخت . (اقرب الموارد). ◄ شتر نیک توانا و بزرگ هیکل . (منتهی الارب ).
فدوکس . [ ف َ دَ ک َ ] (اِخ ) معرفة، نام اخطل غیاث بن غوت تغلبی است . (منتهی الارب ).